Ucha Pirmisashvili — Ar Vici Vin Var

ქარებთან მოთამაშე ზღვა,
ქვიშაზე დარჩენილი კვალი.
გზავარ, უსასრულო გზავარ, ტალღებთან ერთად მაცეკვებელ ნავი.
მოუსვენარი ფიქრი ვარ ღამით, ქარი ვარ, ალბათ არეული ქარი.
წვიმი სუნი ვარ წამიერი ქარში, ამ თავაწვიმა და კარგული აზრი.
ფიქრი ვარ, ფიქრი დაცდენილი აზრით, ან სულაც დრო ვარ გაქცეული წამში.
პუსის მროცილი ვარ ღამით, გათენებამდე გახელილი თვალი.
ფრთები ვარ შემოდგომის ფრთები,
ფოთლებში დამალული კვალი. ნისლი ვარ წაში დაკიდული წამით,
ნოტებით მოხოლილი დარდი.
არ ვიცი ვინ ვარ,
დავკარგე თავი.
მტრალი ვარ ალბათ,
უშენობით მტრალი.